تبلیغات
:: . - پوشش گیاهی بلوچستان ( شهرستان ایرانشهر ) ::

.

درباره وبلاگ

  این وب سایت متعلق به محمد آچاك دانشجوی رشته مهندسی مدیریت و آبادانی روستاها دانشگاه پیام نور مركز ایرانشهر می باشد. تلاش ما بر این است تا برای هر چه بهتر شدن و بالابردن سطح علمی دانشجویان عزیز تلاش كنیم .
ما از دیار آفتابیم ، از سرزمین های نخلهای راست قامتی كه انوار طلایی خورشید شاخ و برگشان را نوازش می دهد ، آمده ایم تا اثبات كنیم فرزند خورشیدیم ، گرم و پر حرارت . و سرشار از شوق برای رسیدن به والاترین اهداف . ما جوانیم و آنچه جوان را می سازد تغییر است و نو بودن در همه چیز ، چه افكار و چه اعمال .
یادمان باشد كه ما نهال نخل را بغیر از آب و آفتاب با عشق رویانده ایم . امید آن داریم به لطف پروردگار در فضایی سالم و صمیمی عشق به علم را تجربه كنیم .
پل ارتباطی با مدیر وب لاگ :

E-mail: khodam1370@gmail.com

در پناه لطف بیكران حق سبز و شكوفا باشید .

مدیر وبلاگ : محمد آچاك
جستجو

ساعت فلش

نظر سنجی

ساعت فلش

نظر شما در مورد وب سایت چیست؟




نویسندگان
آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
  • پشتیبانان

    بسم الله الرحمن الرحیم

    با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، به وبلاگ ::انجمن علمی نخل :: خوش آمدید . لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وبلاگ ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و به ما در بهتر شدن كیفیت مطالب وبلاگ یاری رسانید.

    تبلیغات

    برای سفارش تبلیغات با مدیر وبلاگ تماس بگیرید
    پنجشنبه 22 مهر 1389

    منطقه بلوچستان از لحاظ اقلیمی و پوشش زراعی و باغی خصوصا گیاهان گرمسیری و تبع آن مسایل و مشكلات گیاهپزشكی وضعیت منحصربفردی را داشته و با وجود آفات و بیماریهای كلیدی و قرنطینه‌ای كه همواره در بلوچستان خطرساز بوده و به نوعی با توجه به وضعیت جغرافیایی منطقه دروازه ورود بسیاری از آفات و بیماریهای قرنطینه ای بوده است .

    منطقه بلوچستان بخاطر تنوع محصولات و آب و هوا و از طرفی بدلیل همجواری با كشور پاكستان و داشتن مرز گسترده محل اصلی ورود آفات قرنطینه ای به كشور محسوب می شود كه خود لزوم و اهمیت این بخش را دو چندان می‌كند. 

    از آنجا كه در بلوچستان، باران كمى مى‏بارد و فصل ریزش آن كوتاه است، بنابراین پوشش گیاهى آن نیز ضعیف است، اما با این وجود، هرگاه كه در طول سال یك یا دوبار بارانى ببارد، انواع گیاهان و گلها، سر از خاك بیرون مى‏آورند كه در نوع خود بى‏نظیرند. بطور كلى پوشش گیاهى بلوچستان تُنُك و محدود است با این وجود در پوشش گیاهى آن تنوع زیادى مشاهده مى‏شود. در برخى از نقاط آن مثل كشورهاى آسیاى جنوب شرقى، كائوچو مى‏روید و در بعضى از جاها مثل سرزمین هندوستان درختان انبه و موز ، انجیر هندى و خربزه درختى (پَپِیا)به عمل مى‏آید. جنگل‏هاى بلوچستان به صورت متراكم و انبوه نیست و اغلب بطور پراكنده دیده مى‏شوند. و از آنجا كه در كنار مسیل‏ها، رودها و دامنه ارتفاعات رطوبت بیشتر و درجه حرارت كمترى وجود دارد، جنگل‏ها و نباتات طبیعى از تنوع و تراكم بیشترى برخوردارند.

    پوشش گیاهى هر منطقه متأثر از آب و هواى همان منطقه است. در هر منطقه بسته به شرایط اقلیمى و آب و هوا، گیاهانى مى‏رویند كه بتوانند خود را با شرایط موجود تطابق داده و جامعه گیاهى را تشكیل دهند. از طرفى دیگر، پوشش گیاهى هر منطقه تنها به خشكى هوا و مقدار ریزش باران بستگى ندارد، بلكه استقرار پوشش گیاهى عمدتاً به دو عامل اقلیمى و محیطی (درارتباط با خاك) مبتنى است.

    عمده‏ ترین گونه درختى این منطقه آكاسیا است كه پتانسیل جنگل شدن را به دلیل كمبود بارندگى و خاك نامناسب، ندارد. این منطقه تنها منطقه‏ اى از ایران است كه در آن نخل، بومى آنجاست و مى‏توان درآن موز و سایر گیاهان گرمسیرى را كاشت. تعداد زیادى از گونه‏ هاى درختچه‏ اى و بوته ‏اى فقط در این منطقه وجوددارد که كه تقریباً تمام آن از صحرای افریقا تا عربستان و جنوب پاكستان، گسترده و پراكنده هستند. و بعضى از گونه‏ هایى كه در نقاط مرطوب این منطقه یافت مى‏شوند، از انواع گیاهان گرمسیرى مى‏باشند. رویش‏هاى این منطقه در زمره رویش‏هاى گرمسیرى و نیمه گرمسیرى بوده و یك منطقه خشك و گرم محسوب مى‏شود و گونه‏ هاى شاخص آن نیز از عناصر گرمسیرى هستند.

    در مورد عناصر گیاهى و مقایسه آن با گیاهان سایر نقاط ایران به این نتیجه مى‏رسیم كه گیاهان این منطقه از ویژگیهاى منحصر به فردى برخوردار هستند بعضى از تیره‏ ها و اكثر جنس‏هاى گیاهى این منطقه به جز در بلوچستان جنوبى در نقاط دیگر ایران دیده نمى‏شوند، به نظر مى‏رسد بلوچستان جنوبى تنها منطقه كشور است كه مى‏توان به راحتى و در شرایط طبیعى موز، خربزه درختى ، انبه و بسیارى از دیگر گیاهان گرمسیرى را به عمل آورد در حاشیه رودخانه‏ هاى این منطقه علاوه بر چند گونه گز كه مانند بسیارى از مناطق كشور، اطراف رودخانه را پوشانده است، به درختچه كوچكى از خانواده نخل بنام داز (نخل وحشى) بر مى‏خوریم كه نقش اكولوژیكى با اهمیتى در جلوگیرى از سرعت سیلابها، تغذیه جانوران و اقتصاد منطقه برعهده دارد.پوشش گیاهى این منطقه داراى برگهاى خشن و كوچك مى‏باشد تا هم سطح تبخیر تقلیل یابد و هم در برابر گرما مقاومت نمایند. بیشتر گیاهان نیز داراى برگهاى ریز مى‏باشند، زیرا به علت خشكى زیاد، نور بسیار شدید است و براى عمل فتوسنتز احتیاج به برگهاى پهن نیست.

    در بستر رودخانه ها و مناطقى كه خاك عمیق بوده و رطوبت بیشترى دارد، فاصله افقى گیاهان كمتر شده و تراكم بیشترى را نشان مى‏دهد. در شیب‏هاى تند، غالباً خاك فرسایش یافته و سنگ مادر(سخت) نمایان است و به موازات آن پوشش گیاهى بسیار اندك است. هر جا كه مختصر خاكى وجود داشته باشد، گیاهان معدودى كه در آن شرایط قادر به رشد هستند، دیده مى‏شود. بطور كلى پوشش گیاهى منطقه، روى واریزه‏ ها، مسیلها، رسوبات آبرفتى و واریزه‏ هاى دشتى و بستر رودخانه‏ ها وجود دارد.

    ایرانشهر

     موقعیت جغرافیایی و ویژگیهای طبیعی

    شهرستان ایرانشهر در ناحیه مرکزی بلوچستان با مساحتی بالغ بر 30200 کیلومتر مربع و با ارتفاع متوسط591 متر از سطح دریا در فاصله 345 کیلو متری مرکز استان سیستان و بلوچستان واقع و 15 درصد وسعت استان را به خود اختصاص داده است .

    این شهرستان از شمال به شهرستان های خاش ,از شرق به سراوان , از جنوب به شهرستان های سرباز و نیکشهر و از غرب به استان کرمان و دشت جازموریان محدود است .

    شامل 4 بخش ( مرکزی , بمپور , بزمان و دلگان ) و شهرهای ایرنشهر , بزمان , گلمورتی و 10 دهستان ( حومه , بمپور شرقی  بمپور غربی , دامن , ابتر ,آب  رئیس , بزمان , دگان , هودیان و جلگه چاه هاشم ) می باشد .

    از مهمترین ارتفاعات این شهرستان می توان به رشته کوههای بزمان با قله آتشفشانی  نیمه فعال ان اشاره نمود که با ارتفاع 3497 متر از سطح دریا پس از کوه تفتان مرتفع ترین ناهمواری استان سیستان و بلوچستان محسوب می گردد . کوه خضر نیزاز مهمترین قله های رشته کوههای بزمان  می باشد .

    آب و هوای این شهرستان بواسطه وجود مناطق کوهستانی و مناطق پست شدیدا تحت تاثیر عوارض جغرافیایی و پستی و بلندی های متنوع ان می باشد ولی عموما دارای آب و هوای گرم و خشک و گاها شرجی بوده که تحت تاثیر باد های موسمی منطقه قرار دارد .متوسط درجه حرارت در تابستان 45 درجه و حداقل دما در زمستان 2 درجه سانتی گراد بالای صفر می باشد .

     منابع آبی

     شهرستان ایرانشهر در مقایسه با سایر  شهرستان های استان از نظر آب های زیر زمینی و سطحی از وضعیت بهتری برخوردار بوده و در حال حاضر عمده منابع تامین آب شهرستان ,رود خانه های فصلی و دائمی دامن و رودخانه بمپور می باشد . که از

    ارتفاعات کارواندر  سر چشمه گرفته و پس از طی مسیری تقریبا 170 کیلومتری به ریگزار جازموریان می ریزد.

    پوشش گیاهی

    پوشش گیاهی مناطق مختلف کوهستانی و نیمه کوهستانی با مناطق جلگه ای و پست و هموار این شهرستان متفاوت می باشد انواع گونه های جنگلی داز ,کهور , کلیر ,چگرد , چش و کنار و ... را نام برد

    علاوه بر گیاهان و درختچه های یاد شده گیاهانی همچون کلیر , مشکک , ریش بز , سداپ , بنگ دانه , وگون و درمنه و حنا , بارهنگ , پوته , اسپند و.... با مصارف دارویی نیز در این شهرستان می روید .

    ناحیه بیابان‌های گیاهی غرب نصرت آباد- شمال بزمان

    یك ناحیه بیابانی گیاهی با امتداد شمال- جنوب  بصورت نواری باریك از شمال شرق نصرت آباد شروع و به سمت جنوب تا نواحی شمال بزمان ادامه می یابد. این ناحیه بیابانی دارای تنوع كم تیپ‌های گیاهی است و  حدوداً از 3 تیپ گیاهی تشكیل شده كه عمده‌ی آن تحت پوشش دو تیپ گیاهی می‌باشد.

      بیابان‌های گیاهی مناطق مرتفع مركزی استان

    در نواحی خاش، كارواندر و بزمان كه غالباً مناطق كوهستانی مرتفع می‌باشند نیز بیابان‌های گیاهی پراكنده دیده می‌شوند، تنوع تیپ‌های گیاهی در این نواحی زیاد است، و بیشتر از 13 نوع تیپ گیاهی بیابانی، ولی با گسترش محدود در این محدوده‌ی بیابانی می‌توان تفكیك كرد.

     بیابان‌های گیاهی ایرانشهر- جازموریان

    این ناحیه بیابانی به لحاظ پوشش گیاهی دارای تنوع قابل توجهی است و دارای بیش از 16 تیپ گیاهی است. منطقه‌ی تحت پوشش این بیابان گیاهی را عموماً دشت‌های جازموریان و ایرانشهر تشكیل می‌دهند. مرز جنوبی  این ناحیه بیابانی گیاهی را كوهستانهای منطقه شمال فتوج و لاشار و مرز شمالی آن را ناحیه بیابان كوهستانی بزمان و كارواندر تشكیل می‌دهند.

    درختان بلوچستان

     علی رغم وسعت زیاد و گسترده حوزه های آبخیز استان كه قریب 7/18 میلیون هكتار می باشد به سبب شرایط خاص ادافیكی و اقلیمی و بخصوص كمبود با زندگی منحصرا حدود یك میلیون هكتار ارضی جنگلی بصورت لكه ای و یا پراكندگی زیاد در سطح استان مشاهده میشود كه حدود 3/2 از این سطح را پوشش های بیابانی با گونه های تاغ و گز تشكیل می دهند و بخشی از ان را پوشش های جنگلی گرمسیری با گونه های كهور ، كنار ، چش ، توج ، چگرد، كلیرا و حرا و بالاخره جنگلهای خشك با گونه های بادام كوهی و انبه تشكیل می دهند ، این جنگلها بصورت لكه های كم و بیش بزرگ در ناحیه بلوچستان جنوبی ارتفاعات تفتان و كوه بزمان و مناطق ارتفاعی سراوان استقرار یافته اند و بطور متوسط تراكم درختان در این عرصه ها به 50 اصله در هكتار می رسد از نظر گونه جنگلهای كهور در ناحیه چاه هاشم ، جنگلها گز در جنوب چاه هاشم و تهلاب ، جنگلهای تاغ در ریگ چاه ، دشت سمسور ، تگرو دامنه شرقی تفتان - جنگلهای كهور ، گز و آكا سیا در چاهان جنگلهای كهور و كلیر در زرآباد و جنگلها ی گاز رخ درسازندهای فلیش واقع در حد فاصل چاله جازموریان و دریای عمان حضور دارند.در ادامه تعدادی از مهمترین گونه های جنگلی معرفی میشوند:

    چش ، كرت

    تیره : كهور

    مرفولوژی : درختی است تنومند به ارتفاع 6 تا 8 متر، برگها مركب ، برگچه ها ریز و كوچك ، گل ها زرد كروی و خوشبو ، خارهای بلند و نوك تیز، تاج آن توپی شكل ، تنه به شكل میوه غلاف دار

    فصل گلدهی: بهار و پاییز

    مناطق انتشار:این گونه درمناطق نیمه خشك ، گرم و مرطوب از قبیل سواحل خلیج فارس و دریای عمان و در استانهای بوشهر ، هرمزگان و سیستان و بلوچستان ( چابهار ،ایرانشهر، و نیكشهر ) و همچنین در خاك های عمیق رسی و شنی نیز می روید .

    نام محلی : در بندرعباس كرت ، در چابهارچش، در بین لار و بندرعباس به سلم معروف است .

    موارد استفاده : چوب درختان این گونه در كشتی سازی ( لنج سازی ) ارزش بسیار زیادی دارد . برگها و میوه ارزش علوفه ای برای دام دارد . این درختان دراحیاء اراضی بیابانی و تثبیت شن های روان بسیار باارزشند. درگذشته درختان چش بطور غیرقانونی قطع و به كشورهای همجوار حمل شده و در ساخت كشتیهای چوبی بسیاربزرگ تجاری مصرف می شده است كه توسط ادارات منابع طبیعی استانهای ساحلی از این عمل بشدت جلوگیری شده است و در توسعه این گنجینه گرانبهای منابع طبیعی كشور اقدامات اصلاحی واحیائی زیادی انجام پذیرفته است .

    داز نخل ایرانی

    تیره :خرما

    مرفولوژی : نام علمی داز به معنای درختچه كوتاه قد می باشد . درختچه ای است دو پایه با برگهای پنجه ای سبز و چرمی میوه سته گل در انتهای شاخه در گل آذین خوشه ظاهر می شود . عمر متوسط درختچه حدود 4 الی 5 متر است كه پس ازگلدهی از بین می رود ومجددا از كنار درختچه قبلی ریشه جوش جدیدی تولید می شود .

    فصل گلدهی : بهار

    مناطق انتشار: درجنوب ایران در مكران در شهرستانهای سراوان ، نیكشهر، ایرانشهر، خاش و سرباز از ارتفاع 480 متر تا 1280 متر در آبراهه ها میروید .

    نام محلی : نام محلی آن در جنوب پورك و داز می باشد . تصور می رود كه یكی بنام درخت نر و دیگری نام درخت ماده می باشد . در بعضی مناطق بلوچستان به آن پیش می گویند.

    موارد استفاده : از برگ آن حصیر ، سبد، كلاه و سیواس كه یك نوع كفش محلی است می بافند . در افغانستان از دانه های آن تسبیح می سازند

    بادام كوهی :

    تیره : گل رز

    مرفولوژی : درختچه ای است تا ارتفاع 4 متربدون خار ، دارای شاخه های جوان سبز بدون كرك ، استوانه ای صاف و براق ، برگهای آنها دراز خطی یا ماله ای است كه در حاشیه برگها چینهای كنگره ای نوكدار و منتهی به دمبرگ كوتاه می باشد . گل آن سفید نسبتا بزرگ با گلبرگهای تخم مرغی گسترده ، میوه شفت بدون كرك و تخم مرغی است و در انتها كمی تیز و تقریبا فشرده و نازك در دو طرف

    فصل گلدهی: اواخر اسفند

    مناطق انتشار: دامنه انتشار این گونه وسیع است و در نواحی استپی و ارتفاعات نیمه خشك كشور دیده می شود . در كرمانشاه ، لرستان ، بختیاری تا دزفول، ارتفاعات فارس ،‌كرمان و خراسان دیده می شود . در استان در ارتفاعات تفتان ، بیرك ، كوه سفید و درناهوك همراه درختان زیتون از ارتفاع 600 تا 2700 متر از سطح دریا دیده می شود .

    موارد استفاده : میوه بادام مصارف دارویی و آرایشی دارد و همچنین از میوه آن برای تنقلات و خشكبار استفاده می شود .

    حرا

    تیره : شاپسند

    مرفولوژی‌ : درختچه ای است با برگهای بیضی شكل وكشیده و با قاعده ای باریك . نام علمی این جنس به افتخار دانشمند بزرگ ایرانی شیخ الرئیس ابوعلی سینا نام گذاری شده است . از اختصاصات این درختچه آن است كه دانه آن روی درخت مادر به نهال تبدیل میشود یعنی نیمه زنده زا میباشد . بذر پس از تبدیل به نونهال از درخت جدا شده و به مرداب افتاده و بلافاصله ریشه دوانی میكند . میوه آن به اندازه یك فندق كركدار است و طعم آن كمی شیرین وگس است

    فصل گلدهی : شهریور ماه

    مناطق انتشار: این درختچه در سواحل و مردابهای ساحلی و دلتای رودخانه ها و در ایران و مصر و عربستان انتشار دارد. در ایران در بوشهر ، بندرعباس ، قشم ، و گواتر چابهار انتشار دارد.

    نام محلی: در كتب تب سنتی نام این درختچه اسرار آمده است كه ریشه مراكشی دارد . در جنوب ایران به نامهای حرا در بندرعباس ، تمردرچابهارو در برخی مناطق جنوب تول گفته می شود . به عربی به آن شوره و شورا می گویند.

    موارد استفاده : پوست این درختچه دارای تانل فراوان است در دباغی استفاده می شود . درهند از دانه های نارس آن به صورت ضماد برای تسریع رسانیدن و چرك زایی جوش و آبسه ها مصرف می شود . در هند ریشه آن برای افزایش نیروی جنسی ، از برگ برای تعلیف دامها در جنوب كشور استفاده می شود

    چاتلانقوش (بنه )

    تیره : پسته

    مرفولوژی : درختی است به ارتفاع بیش از 15 متر با تاجی گرد و بزرگ و تنه ای قطور بقطرنیم متر ، ناصاف و تیره رنگ ، برگها شانه ای فرد با 2 تا 5 جفت برگچه گرد ، تخم مرغی تا كشیده و با حاشیه ای كم و بیش مژه دار . هریك از برگچه ها دارای 8-5/2 سانتی متر طول و 2-7/0 سانتیمتر یا بیشتر پهنا می باشد . گل آذین آن خوشه ای باز و میوه آن شفت به ابعاد 6-5*8-5 میلیمتر میباشد .

    فصل گلدهی : اوایل بهار

    مناطق انتشار: این درخت از جزایرقناری و كشورهای ساحل مدیترانه آغاز و تا آسیای صغیرو سوریه ، قفقاز ، ایران ،افغانستان ، و پاكستان انتشار دارد . در ایران در جنگلهای آن معطر و دانه آن روغنی است. دو زیر گونه دیگر از بنه در منطقه بلوچستان به نامهای نیمه خشك ، فارس ، كرمان ، بلوچستان و كرمان و خراسان در ارتفاع 600 تا 1000 متر از سطح دریا میروید . در استان در ارتفاعات غرب زاهدان ، نصرت آباد ، ارتفاعات تفتان ، ارتفاعات ناهوك و بیرك سراوان و ارتفاعات سرباز و لاشار پراكنش دارد .

    نام محلی : در اطراف تهران چاتلانقوش ، در همدان شاقلانقوش ، در ارسباران چاتلانقو، در كردستان سقز ، در فارس و بلوچستان بنه وبه لهجه بلوچی به آن گون ، ون ، ونه ،گونه گویند.

    موارد استفاده : از ساقه آن صمغی استخراج می شود كه در نقاشی و رنگ و روغن و آدامس سازی استفاده می شود . میوه بنه در حالت تازه كمی گرم و خشك است . مدر و قاعده آور است . روغن مغز بنه گرم و خشك وبرای تقویت اعصاب نافع است . برای صاف كردن صدا و باز كردن انسداد و گرفتگیهای عروق و یرقان موثراست . برای تقویت نیروی جنسی مفید است ، معده و كلیه را گرم میكند و برای نفخ و گاز مفید است .میوه آن بدلیل چربی بالای آن مصرف خوراكی دارد و از آن نوعی اشكنه تهیه می كنند .

    گاز رخ گز روغن

    مروفو لوژی: در ایران یک گونه از این جنس بنام پرگرینا بصورت درخچه ای وجود دارد .ساقه و شاخه های ان سزوئی و اغلب بدون برگ به ار تفاع 6 تا 7 متر ، تاج آن متمایل به مخرو طی وارونه تا کروی ، پوست در خت در قسمت پایین در درختانی که قطر آن حدود 30 سانتی متر است خاکستر ی روشن و شیار دار و برجسته ولی بالا تنه حاکستری تیره است. برگها مرکب دو شانه ای فر د، گل در گل آذین خوشه ای کوتاه تا بلند ،گل آذین نزدیک به شاخه های قطور ، کوتاه به طول 8 تا 10 سانتی متر میباشد .یکی از ویژگیهای اعجاب بر انگیز این گونه دارای برگهایی بدون برگچه است که این درخت از نظر ویژگیهای اکولوژیک و بتانیک درخت بی نظیری است و گاهی در چنان شرایط سختی رشد میکند که میتوان آنرا یک معجزه در عالم گیاهی دانست.

    فص گلدهی : بهار

    مناطق انتشار:

    انتشار آن بر روی ماسه سنگهای دامنه کوهستان تا راس قله ها ادامه دارد.جایی که کوچکترین اثری از خاک نیست این گیاه مستقر شده است.

    نام محلی : درنیکشهر به آن گز روغن میگویند.

    موارد استفاده : مهمتر ین موارد استفاده این درخت از نظر اقتصادی روغن دانه های آن است. دانه های این گونه دارای 38-40 درذصد روغن ویک نوع ساپونن است . روغن این گونه به بن مشهور بوده و بسیار مناسب برا ی تغذیه است و در صنعت نیز برای جلا کاری و روغن کاری ساعتهای دیواری ومچی و چرخهای خیاطی وسایر ماشینهای ظریف مورد استفاده دارد . در صنایع دارویی تهیه نوعی آنت بیوتیک آز آن در دست بررسی است.

    مصارف درمانی : ریشه در مان سوزاک و تب زرد پوست درمان جرب و خارش میوه برای درمان ناراحتی های کبد طحال و دردهای آرتروز وفلج استفاده میشود.

    تکثیر : بذر و قلمه

    شیشم ،جک

    مرفولوژی : شیشم درختی است با تاج پوشش بسیار ضعیف و همیشه سبز که ارتفاعش به 25 متر بالغ میشود . از طریق جستزایی ریشه و ساقه علی رغم فقیر بودن خاک و تخریب توانسته است تاکنون مقاوکت کند.

    برگهایش متناوب و شانه ای است و دارای پنج برگچه واپه تخم مرغی با نوک کشیده تیز و پشت خزی است . گلهایش پروانه ای شکل کوچک و سفید است و در گل آذین خوشه ای قرار گرفته است . میوه آن نیام میباشد. درخت شیشم در برابر خشکی خاک و هم در برابر آب و رطوبت بردبار است و در کنار آب هم بخوبی میروید .سرعت رشد آن زیاد و پوست خارجی ساقه به رنگ سفید و چوب داخلی قهوای است.

    فصل گلدهی: گلها در خرداد میرسندو در آذر بذر میدهند.

    مناطق انتشار:

    اصل آن از مشرق زمین در هند و افغانستان است . درا یران در تنگ سرحه پاکستان بشاگرد در ارتفاع 900-1200 متر از سطح دریا ته درها و کنار چشمه ها و مسیر جریان آب میروید. در آبادان از قدیم در باغها کشت شده است . در شمال کشور هم بخوبی میروید.

    نام محلی: نام این درخت در فارسی شیشم است و در تنگ سرحه آنرا رقاء و در جیرفت آنر جک و در آبادان سیسو نام دارد وبعربی انر سیسو ساسم میگویند.

    موارد استفاده : چوب این درخت در اثر بخار دادن به صورتهای مختلف خمیده میشود ، چوبش قابل ارتجاع وقابل صیقل است و در نجاری مورد توجه میباشد. در مبل سازی و پایه های تختخواب چوبی به علت دوام و ظاهر زیبایی که دارد استفاده دادرد.

    مصارف درمانی : درهند از جوشانده پوست آن برای درمان سوزاک استفاده دارد. جوشانده پوست و چوب ان خلط آور و اشتها آور است

    آخرین مطالب ارسالی

    چند خط با خدا

    خدایا مگذار دعا كنم كه مرا از دشواری ها و خطر های زندگی مصون داری ، بلكه دعا كنم تا در رویارویی با آن ها بی باك و شجاع باشم . مگذار از تو بخواهم درد مرا تسكین دهی بلكه توان چیرگی بر آن را به من ببخشی .

    كلیه حقوق این وب سایت متعلق به نویسنده( محمد آچاك ) می باشد . با تشكر محمد آچاك .
    کتاب طلایی پیام نور