تبلیغات
:: . - تاریخچه مدیریت مواد زائد در جهان ::

.

درباره وبلاگ

  این وب سایت متعلق به محمد آچاك دانشجوی رشته مهندسی مدیریت و آبادانی روستاها دانشگاه پیام نور مركز ایرانشهر می باشد. تلاش ما بر این است تا برای هر چه بهتر شدن و بالابردن سطح علمی دانشجویان عزیز تلاش كنیم .
ما از دیار آفتابیم ، از سرزمین های نخلهای راست قامتی كه انوار طلایی خورشید شاخ و برگشان را نوازش می دهد ، آمده ایم تا اثبات كنیم فرزند خورشیدیم ، گرم و پر حرارت . و سرشار از شوق برای رسیدن به والاترین اهداف . ما جوانیم و آنچه جوان را می سازد تغییر است و نو بودن در همه چیز ، چه افكار و چه اعمال .
یادمان باشد كه ما نهال نخل را بغیر از آب و آفتاب با عشق رویانده ایم . امید آن داریم به لطف پروردگار در فضایی سالم و صمیمی عشق به علم را تجربه كنیم .
پل ارتباطی با مدیر وب لاگ :

E-mail: khodam1370@gmail.com

در پناه لطف بیكران حق سبز و شكوفا باشید .

مدیر وبلاگ : محمد آچاك
جستجو

ساعت فلش

نظر سنجی

ساعت فلش

نظر شما در مورد وب سایت چیست؟




نویسندگان
آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
  • پشتیبانان

    بسم الله الرحمن الرحیم

    با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، به وبلاگ ::انجمن علمی نخل :: خوش آمدید . لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وبلاگ ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و به ما در بهتر شدن كیفیت مطالب وبلاگ یاری رسانید.

    تبلیغات

    برای سفارش تبلیغات با مدیر وبلاگ تماس بگیرید
    دوشنبه 15 آذر 1389

    بشر اولیه از هزاران سال پیش دفع مواد زائد را مورد توجه قرار داده است. در زمانهای اولیه ورود مواد زائد به محیط زیست هیچ گونه مشکل خاصی را ایجاد نمی کرد، زیرا جمعیت کم و زمین قابل دسترس زیاد بود. در واقع مشکل دفع مواد زائد هنگامی مورد توجه واقع شد که انسان به صورت اجتماعات به هم پیوسته به صورت قبایل در روستاها و مکانهای ثابت زندگی مشترک اجتماعی را در پیش گرفت. جمع آوری و دفع مواد زائد جامد در فرایند تغیرات اجتماعی با دگرگونی از سیستم چادرنشینی و بیابان گردی به اقامت دائم و یکجا نشینی شکل سازمان یافته تری به خود گرفت .

    دستور دور کردن مواد زائد از محیط زندگی در قرن 19 میلادی پس از آگاهی بر اینکه مواد زائد جامد کم و بیش برای سلامتی انسان خطراتی به وجود می آورند تهیه شده است.زیرا موجودیت هر شهر به بهداشت، ازجمله آب سالم و نظافت شهری بستگی دارد.بدین ترتیب از روزگاران گذشته رعایت موازین بهداشت شهری یک وظیفه اصلی در خدمات عمومی و نظافت محیط زیست محسوب می شده است .

    در سال 1131 میلادی یعنی 862 سال قبل در شهرهای اروپا به طور مثال در پاریس که دارای خیابانهای خاکی بوده، مردم زباله ها و مدفوع خود و حیوانات خویش را در کنار معابر های عمومی تخلیه می کردند و در دسترس حیواناتی مانند خوک، اسب و اطفالی که به کنجکاوی در آن به جستجو میپرداختند، قرار می دادند.

    طبق یکی از وقایع تاریخی، در یکی از خیابانهای شهر پاریس،فریدریش ویلهم پادشاه آن زمان با خوکی که درحال خوردن زباله بود تصادف کردِ این واقعه به قتل او منجر گشت و سرآغازی برای رفت وروب خیابانهای پاریس بوجود آورد. نظافت شهری در پاریس هنگامی بیشتر مورد توجه قرار گرفت که در سال 1184 میلادی فلیپ دوم شاه و فرمانروای پاریس برای مشاهده تصادفی که در خیابان مشرف به قصر اتفاق افتاده بود به پنجره بیرونی آمد و در اثر بوی تعفن ناشی از مدفوع و فضولات شهری بیهوش شد.

    جالب است بدانیم درست 800 سال قبل از این زمان یعنی در صدر اسلام، مقرراتی وجود داشت که مردم را وادار به رعایت بهداشت فردی،اجتماعی می نمود.نجس بودن ادرار،رعایت طهارت و حتی دستورالعملهای پاکسازی خیابانها و بسیاری دیگر از مقررات اسلامی، تنها بخشی از این موارد است که مقایسه آن با سابقه تاریخی جهان موجب افتخار و مباهات مسلمانان جهان است.

    در کشور ما وجود کانال های فاضلاب و جایگاهای تجمع زباله* در قصرها،عبادتگاها و ابنیه تاریخی، دلیلی است بر این ادعا که ایرانیان قدیم به این اصل مهم بهداشتی کشور توجه خاص داشتند.

    جمع آوری زباله که در سالهای اخیر به صورت یک ضرورت اصلی در مسائل دفع زباله مطرح شده است، از ابتدا با چرخ، گاری و سپس ماشین آلات مورد توجه جهانیان بود و همگام با سایر پیشرفت های تکنولوژی گسترش یافته است .

    بررسیها نشان داده است که در دوران قدیم در شهر اورشلیم خیابانها هر روز توسط ساکنین آن تمیز می شده و محل دفع زباله های شهری مکانی جهت تبدیل مواد آلی زباله به کود بوده است.چینیها از 3000 سال قبل در مورد هوموسی زباله ها و استفاده کردن آنها در کشاورزی قوانینی داشته اند.و حدود 500 سال پیش از میلاد مسیح در آتن اولین قانون مدون منع گذاشتن زباله ها در خیابانها صادر شده است. در آن زمان یونانیها مواد زائد خود را در مکانهایی که 1.5 کیلومتر از حصارهای شهر دورتر بوده تخلیه میکردند تا لاشخورها زباله ها را از بین ببرند. این ابتکار یونانیها تا مدتها در اروپا رواج داشت ولی بتدریج در قرون وسطی به فراموشی سپرده شد و روشهای دیگر جایگزین آن شد. به طور مثال اهالی پاریس تا قرن چهاردهم میلادی از روش پرتاب زباله از پنجره استفاده میکردند.

    سومریها اولین ملتی بودند که در زمان ایلامی ها اقدام به ساختن نوعی عبادتگاه کردند که در داخل و قسمتهای تحتانی آنها اتوموبیلهایی برای عبور مواد زائد ساخته شده بود.

    روند تدابیر مدیریتی در زمینه مواد زائد جامد شهری در شکل سازمان یافته تری در کشورهای مختلف اروپایی ادامه یافت و هر کشوری الگوی خاصی را در این زمینه ارائه نمود. در سال 1473 در کشور هلند زباله دانهای ویژه ای در مناطق مختلف شهر آمستردام نصب گردید و مواد آلی زباله ها به همراه دستمزد تخلیه زباله دانها به داخل این ظروف ریخته میشد تا صاحبان زباله دانها ضمن تخلیه زباله دانها دستمزد خود را نیز دریافت کنند.

    پراکندگی زباله در سطح شهرهای اروپا در قرن چهاردهم موجب شایع شدن بیماری مرگ سیاه شد که نیمی از اروپائیان را کشت و متعاقب آن باعث بروز بیماریهای مسری و تلفات زیاد شد.در سال 1560 میلادی شهردار هامبورگ درباره دفع زباله برنامه ریزی و تصمیم گیری نمود.

    با افزایش میزان زباله و طرحهای جدیدی که در زمینه جمع آوری آنها ارائه گردید استفاده از بار کشهای حمل زباله در نیمه قرن هجدهم میلادی متداول شد و به مسائل بهداشتی و مدیریت مواد زائد جامد اهمیت خاصی مبذول گردید .

    تا زمان رنسانس هیچ روش سازمان یافته ای برای دفع زیان وجود نداشت. تا دهه 1900 میلادی بیشتر روش دفع زایدات به صورت تلنبار در محیط بود. و در حدود در سال 1904 میلادی دفن بهداشتی به عنوان اولین و ساده ترین در آمریکا مطرح گردید و در سال 1910 توسعه یافت. اما بطور کلی تا دهه 1950 روش تلنبار غیربهداشتی بدون توجه به جنبه ای فنی در مهندسی و حفظ محیط زیست ادامه داشت در برخی ایالت کشور آمریکا در سال 1954 تخلیه زباله در گو دالهای روباز سوزاندن آن مرسوم شد. در انگلستان نیز در سال 1932 میلادی موضوع دفن کنترل شده به عنوان روش سالم و مناسب مورد مطالعه قرار گرفت و به صورت مجموعه ای مدرن منتشر گردید [مجلسی،منیره،1381].

    در سال 1959 دفن بهداشتی به عنوان روش اصلی دفع زائدات در آمریکا مورد استفاده قرار گرفت و در سال 1986، حدود 6000 مراکز دفن زباله مرکز دفن بهداشتی زباله این عملیات را انجام دهند.

    مدیریت بین المللی مواد زائد جامد انتخاب ترکیبی از فنون، تکنولوژیها،و برنامه های مدیریتی برای دستیابی به اهداف مدیریت مواد زائد جامد یعنی حفاظت از محیط زیست و کنترل آلودگیهای ناشی از این مواد است.

    موضوع مدیریت مواد زائد جامد چهار اصل اساسی تحت عناوین کاهش، استفاده مجدد، بازچرخش و بازیافت مطرح می باشد تا از سال 1998 در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی به صورت قانون درآمده است.

     

    تاریخچه مدیریت مواد زائد در ایران

    مسئولیت مدیریت مواد زائد جامد شهری به عهده شهرداریهاست. از اوایل دهه 1290 شهرداریها در شهرهای مختلف کشور ایجاد شدند و به ارائه خدمات شهری پرداختند. علی رغم اینکه حدود 80 سال پیش از ارائه خدمات شهری می گذرد ولی هنوز هم در بسیاری از شهرهای ایران از روشهای ابتدایی برای جمع آوری و دفع زباله استفاده می شود.

    پرداختن به مساله جمع آوری و دفع زباله به طبق موازینی که اخیرا در جهان مورد توجه قرار گرفته در کشور ما به حدود 34 سال قبل نسبت داده می شود. در سال 1338 اولین سیستم جمع آوری زباله توسط شهرداری تهران به وجود آمد و طی آن زباله ها را به خارج از شهر حمل کردند.

    از آن زمان به بعد شهرهای دیگر کشور به عملیات جمع آوری زباله در برنامه های روزانه شهرداری توجه کردند و با روش رایج آن زمان با ساختن صندوق های بلدیه مواد زائد شهری را به خارج از شهر منتقل کرده و به صورت تلنبار در فضای روباز تخلیه می نمودند. بدین ترتیب عملیات دفن بهداشتی* زباله ها تا سالهای اول انقلاب اسلامی جز موارد محدودی که در تهران وجود داشت در هیچ یک از شهرهای دیگر کشور انجام نمی گرفته است.ضمنا نخستین برنامه اصولی دفن بهداشتی زباله عملا در سال 1359 با توجه به اصول و موازین بهداشتی در شهر همدان برنامه ریزی و اجرا شد، از آن زمان به بعد شهرداری تهران ،اصفهان،قم،سمنان، اهواز،مشهد و دیگر شهرهای کشور ،در این زمینه مبادرت به برنامه ریزی نمودند.

    بعد از انقلاب اسلامی و در سالهای 59 تا 64 شهرداری تهران برنامه ریزیهای گوناگونی جهت حل معضل زباله انجام داد و روشهای گوناگونی را برای نگهداری زباله تجربه کرد از آن جمله، کانتینرهای کوچک و نصب آنها در کنار برخی خیابانها و محلات بود.

    در سال 1364 و همزمان با بالا گرفتن مشکل زباله و آلودگی بیش از بیش شهر، شهرداری تهران بر آن شد تا برخوردی ریشه ای با این معضل بکند و چاره اندیشی اساسی و برنامه ریزی شده ای برای حل آن داشته باشد. بدین ترتیب دفتر مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران سیستم جمع آوری و حمل و دفع زباله شهر تهران را در سال 1364 پیشنهاد نمود.

    در مرحله اول طرح زباله از محل تولید به وسله چرخ دستی و یا وانت نیسان به ایستگاهای خدمات شهری و ایستگاهای خدمات شهری و ایستگاهای محلی انتقال زباله شهری که کامیونها یا کانتینرهای حمل زباله در آنجا مستقر هستند حمل شده و زباله بطور مستقیم تحویل و در کامیونهای پرسی یا کانتینرها تخلیه میشوند.

    در مرحله دوم نیسانها و یا کامیونهای زباله کش به ایستگاهای انتقال مرکزی زباله رفته و در آنجا زباله خود را مستقیما به کانتینرهای 30 تنی تخلیه می کنند و سپس کانتینرها توسط تریلرها به مراکز دفن بهداشتی و یا بازیافت زباله فرستاده می شوند و مرحله سوم شامل دفن بهداشتی زباله در مراکز دفن و یا بازیافت زباله، شامل تبدیل زباله به کود گیاهی و یا بازیافت مواد دیگری می باشد.

    خوشبختانه همه شهرهای بزرگ و بسیاری از شهرهای کوچک کشور عملیات دفن زباله را تا حدود زیادی انجام داده یا در این زمینه در حال برنامه ریزی هستند.برگزاری سمینارهای متعدد آموزشی و تخصصی در زمینه های مختلف مدیریت زباله در وزارت کشور،وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی و دانشگاها نمونه بارزی از توجه بعه این مساله مهم بهداشتی است وجود سیستم های مختلف جمع آوری زباله ها تنوع خاص در شهرهای مختلف و اعمال روش کودسازی در اغلب شهرها و روستاهای کشورمان در ده ساله اخیر بخشی ازمدیریت زباله های شهری را تشکیل می دهد.

    طبقه بندی مواد زاید جامد

    عبارت مواد زاید جامد (solid wastes) به مجموعه مواد ناشی ازفعالیت های انسان و حیوان كه معمولا جامد بوده و به صورت ناخواسته و یا غیر قابل استفاده دور ریخته میشوند اطلاق میگردد. این تعریف به صورت كلی در برگیرنده همه منابع، انواع طبقه بندی ها، تركیب و خصوصیات مواد زاید بوده و به سه دسته كلی زباله های شهری، زباله های صنعتی و زباله های خطرناك تقسیم میگردند:

    1 ـ زباله های شهری

    در نشریات و كتب از تعاریف و طبقه بندی های مختلفی برای توضیح اجزاء مواد زاید جامد شهری استفاده شده است. تعاریف ارائه شده در زیر می تواند به عنوان یك راهنما برای شناسایی اجزاء مواد زاید شهری مورد استفاده قرار گیرد.

     زایدات غذائی

    به قسمت فساد پذیر زباله كه معمولا از زایدات گیاهی، تهیه و طبخ و یا انبار كردن مواد غذایی بدست می آید، اطلاق می شود. كمّیت پس مانده های غذایی در طول سال متغیر بوده و در ماه های تابستان، كه مصرف میوه و سبزی بیشتر است، به حداكثر می رسد. پس مانده های غذایی مهمترین قسمت زباله است، چرا كه از یك سو به دلیل تخمیر و فساد سریع، بوهای نامطبوع تولید كرده و محل مناسبی برای رشد و تكثیر مگس و سایر حشرات و جوندگان است و از سوی دیگر به دلیل قابلیت تهیه كود از آن (كمپوست) حائز اهمیت است. قابل ذكر است كه میزان پس مانده های فساد پذیر در زباله های شهری ایران بین 35 تا 76 درصد گزارش شده است.

    آشغال

    به قسمت فساد ناپذیر زباله به جز خاكستر گفته می شود. آشغال در زباله معمولا شامل كاغذ، پلاستیك، قطعات فلزی، شیشه، چوب و موادی از این قبیل می شود. آشغال را می توان به دو بخش قابل اشتعال و غیرقابل اشتعال تقسیم كرد.

    خاكستر

    باقیمانده حاصل از سوزاندن زغال، چوب و دیگر مواد سوختنی كه برای مقاصد صنعتی، پخت و پز و یا گرم كردن منازل بكار می رود گفته می شود.

     

     

    زایدات ناشی از تخریب و ساختمان سازی  

    به زایدات حاصل از تخریب ساختمان، تعمیر اماكن مسكونی، تجاری، صنعتی، و یا سایر فعالیت های ساختمان سازی اطلاق می شود.

    زایدات ویژه

    این قسمت از زباله ها شامل مواد حاصل از جاروب كردن خیابان ها و معابر، برگ درختان، اجساد حیوانات مرده و موادی كه از وسایل نقلیه به جای مانده است می شود.

    2 ـ زباله های صنعتی

    زباله های صنعتی، مواد زاید ناشی از فعالیت های صنعتی هستند و معمولا شامل فلزات، مواد پلاستیكی، مواد شیمیایی و بالاخره زباله های ویژه و زباله های خطرناك هستند. كه عمل جمع آوری، حمل و نقل و دفع آنها ضوابط خاص و مقررات ویژه ای را به خود اختصاص داده است.

    3 ـ زباله های خطرناك

    مواد زاید خطرناك، مواد زاید جامد یا مایعی هستند كه به علت كمیت، غلظت و یا كیفیت فیزیكی، شیمیایی و یا بیولوژیكی می توانند باعث افزایش میزان مرگ و میر و یا بیماری های بسیار جدی شوند. براساس تعریف آژانس حفاظت محیط زیست Environmental Protection Agency) EPA): زباله های خطرناك به مواد زاید جامدی اطلاق می شود كه بالقوه خطرناك بوده و یا اینكه پس از طی مدت زمانی موجبات خطر را برای محیط زیست، فراهم می كنند. زباله های خطرناك معمولا یكی از مشخصات قابلیت انفجار، احتراق، خوردگی، واكنش پذیری و سمی را دارا بوده و اغلب تحت عنوان مواد زاید رادیواكتیو، پس مانده های شیمیایی، زایدات قابل اشتعال، زایدات بیولوژیكی و مواد منفجره دسته بندی می شوند: از منابع عمده زایدات بیولوژیكی، بیمارستان ها، آزمایشگاه ها و مراكز تحقیقات پزشكی هستند. زباله های بیمارستانی به دلیل آنكه حاوی زایدات پاتولوژیكی، مواد زاید رادیواكتیو، زایدات دارویی، مواد زاید عفونی، مواد زاید شیمیایی و بعضا ظروف مستعمل تحت فشار هستند، از منابع عمده، زباله های خطرناك در شهرها محسوب می شوند. تكنولوژی جمع آوری، دفع و یا احیای این مواد در مقایسه با زباله های شهری و خانگی تفاوت بسیار دارد و باید جداگانه مورد توجه قرار گیرد.

    1-3 زباله ها بیمارستانی

    زباله های بیمارستانی شامل موادی هستند كه با توجه به نوع كار و وظیفه در هر بخش متفاوت است. مثلا زباله بخش عفونی یا اطاق عمل با مواد زاید آزمایشگاه یا بخش رادیولوژی تفاوت محسوسی دارد و طبق یك بررسی، زباله بخش های مختلف بیمارستان ها به هفت گروه تقسیم می شوند :

     

    الف ـ زباله های معمولی بیمارستان

    عموما شامل زباله های مربوط به بسته بندی مواد و دیگر زباله های پرسنل شاغل در بیمارستان و خوابگاه های آنهاست.

    ب ـ زباله های پاتولوژیكی

    شامل بافت ها، ارگان ها، قسمت های مختلف بدن، پنبه های آغشته به خون و چرك و مواد دفعی بدن همچون نمونه های مدفوع و ادرار و غیره جزو این گروه از مواد زاید محسوب می شوند.

    ج ـ مواد زاید رادیواكتیو

    شامل جامدات، مایعات و گازها بوده و در برخی از بخش ها و آزمایشگاه های بیمارستان ها وجود دارند كه جمع آوری و دفع آنها دارای خصوصیات ویژه ای است.

    د ـ مواد زاید شیمیایی

    شامل جامدات، مایعات و گازهای زاید می باشد كه به وفور در بیمارستان ها وجود دارد، در بخش های تشخیص و آزمایشگاه ها ماحصل نظافت و ضد عفونی بیمارستان، وسایل و ابزار تنظیف و ضدعفونی به انضمام داروها و وسایل دور ریختنی اطاق عمل بخش دیگری از این فضولات را تشكیل می دهند. مواد زاید شیمیایی ممكن است خطرناك باشند. فضولات شیمیایی خطرناك در سه بخش زیر تقسیم بندی می شوند:

    فضولات سمی: این فضولات با PH كمتر از 2 (به شكل اسیدی) و بالاتر از 12 (به حالت قلیایی) در زباله های بیمارستانی وجود دارند. بخشی از داروهای اضافی و یا فاسد شده، جزو اینگونه فضولات به حساب می آیند.

    مواد قابل احتراق: شامل تركیبات جامد، مایع و گازی شكل.

    مواد واكنش دهنده و موثر: در سایر فضولات كه تا حدودی در زباله های بیمارستانی قابل تشخیص هستند.

    از فضولات شیمیایی بی خطر می توان قندها، اسیدهای آمینه و برخی از نمك های آلی و معدنی را نام برد. اسیدهای آمینه و نمك های شیمیایی نظیر نمك های سدیم، منیزیم، كلسیم، اسید لاكتیك، انواع اكسیدها، كربنات ها، سولفات ها و فسفات ها قسمتی از مواد زاید شیمیایی هستند.

    ه ـ مواد زاید عفونی

    این مواد شامل جِرم های پاتوژن در غلظت های مختلف هستند كه می توانند به سادگی منجر به بیماری شوند. منشاء آنها ممكن است پس مانده های آزمایشگاهی، جراحی و اتوپسی بیماران عفونی باشد. وسایل آغشته به جرم های عفونی در بیمارستان، شامل دستكش، وسایل جراحی، روپوش، لباس های بلند جراحی، ملحفه و غیره است. این زباله ها تقریبا 10% كل زباله های بیمارستانی را تشكیل می دهند. از وسایل جراحی سرنگ ها، اره های جراحی، شیشه های شكسته، كاردهای كوچك جراحی و غیره را می توان در یك دسته بندی خاص منظور كرد.

    و ـ مواد زاید دارویی

    شامل داروهای پس مانده، محصولات جانبی درمان و داروهای فاسد شده یا مواد شیمیایی هستند كه تا حدود زیادی در زباله های بیمارستانی وجود دارد.

    ز ـ ظروف مستعمل تحت فشار

    ظروفی مثل قوطی های افشانه (آئروسُل)، گازهای كپسوله شده و غیره كه اگر برای از بین بردن آنها از دستگاه های زباله سوز، استفاده شود موجب بروز خطر می شود زیرا در پاره ای از موارد دارای قابلیت انفجار هستند.

    ح ـ منبع تولید زباله های شهری

    توجه به منابع تولید همراه با آگاهی از تركیب و نرخ تولید زباله، اساس مدیریت مواد زاید جامد را تشكیل می دهد. از بررسی های انجام شده در این زمینه چنین نتیجه گیری می شود كه نوع زباله تولید شده در هر شهر و منطقه در ارتباط مستقیم سیستم فعالیت، اماكن تولید و نحوه زندگی مردم است. وجود قطب های صنعتی، ساخت و سازها و دیگر عوامل تولید زباله تاثیر اساسی مدفوع و تركیبات مختلف مواد زاید جامد و در نتیجه سیستم های مدیریتی آن دارد.

    آلودگی های آب

    آب شرط اصلی ادامه حیات در جهان است، كلمه آبادانی در زبان فارسی از آب گرفته شده كه خود عامل مهمی در جهت عمران و بهسازی مناطق كشور به شمار می رود. سرعت افزایش جمعیت، بهبود سطح بهداشت و پیشرفت های صنعتی در سطح جهان بیش از پیش باعث محدود شدن منابع آب شده است، اما باید قبول كرد كه دنیا تشنه است و این تشنگی یك تصور شاعرانه و خیال نیست بلكه یك حقیقت مسلم است. در كشور ما مسئله كمبود آب مخصوصا چه در امر صنعت و چه در امر كشاورزی مشكلات فراوانی را به بار آورده است. مصرف زیاد از حدّ آب در شهرها و اسراف های بی رویه در هر زمینه نیز تشدید كننده این مشكل است. گرمسیر بودن مناطق مختلف كشور و عدم وجود منابع آب كافی از یك سو و عدم كنترل آلودگی آب به وسیله تخلیه فاضلاب ها و زباله های شهری و صنعتی از سوی دیگر تاثیر زیانبخشی در اقتصاد و بهداشت جامعه ما دارد. همچنین تخلیه مواد زاید جامد و مایع (زباله و فاضلاب ها) در محیط به وسیله جاری شدن آب های سطحی اعم از جویبارها، رودخانه ها و دیگر آب های حاصل از بارندگی به نقاط مختلف موجب انتشار آلودگی می گردند و این در حالیست كه متاسفانه در بعضی از شهرهای ما دفع بی رویه زباله اكثرا به وسیله تخلیه مواد به جویبارها صورت می گیرد و یا دفن غیر بهداشتی آن در سراشیبی ها و دیگر اماكن كه مخالف ضوابط حفاظت آب های زیرزمینی است انجام می شود كه از نظر بهداشت محیط كاملا خطرناك است. مخصوصا اینكه محل تخلیه و یا دفن در خاك های سبك شنی و  یا در حوالی رودخانه ها و چشمه سارها باشد.

     

     

     

    جوندگان

    سالم سازی محیط بخصوص كنترل زباله ها چه در امر جمع آوری و چه در دفع بهداشتی آنها مفیدترین راه مبارزه با جوندگان می باشد و بدیهی است كه یكی از خطرناكترین مضرات عدم توجه به دفع زباله نشو و نما و انتشار موش در شهرها است.

    خطر ازدیاد موش در شهرها را نمی توان به سادگی با هیچ بودجه ای جبران نمود. موش های خانگی و جوندگان دیگر به طرز وسیع و دامنه داری در جهان پراكنده و در جوار انسان ها زندگی می كنند. از این نظر اینگونه موجودات بالقوه ناقل بسیاری از بیماری های انسانی هستند. ناراحتی های حاصل از موش ها از یك گاز گرفتگی ساده تا تب تیفوس و طاعون متفاوت است. بیماری لپتوسپیروز در نتیجه تغذیه مواد غذایی آلوده به مدفوع موش بیمار و با استحمام در آب آلوده و یا در تماس مستقیم با موش آلوده، به وجود می آید. موش می تواند در انتقال بیماری هایی چون اسهال آمیبی و انتقال كرم كدو و تریشین نیز به طور غیرمستقیم، نقش مهمی ایفاء كند. موش و سایر جوندگان برای تولید مثل و ازدیاد جمعیت خویش به سه چیز احتیاج دارند، غذا، آب و پناهگاه كه هر سه در اغلب موارد در زباله های شهری وجود دارد.

    مگس:

    خطرات ناشی از وجود مگس برای انسان و عموم حیوانات اهلی بر همه روشن است، مگس خانگی(Mussca domestica) مخصوصا از نظر انتشار بسیاری از باكتری های بیماریزا قابل اهمیت می باشد. اصولا بیش از 50 40 هزار نوع مگس در این زمان شناسایی شده ولی نام گذاری همه آنها به اتمام نرسیده است. بر اساس مطالعات انجام شده در صحرا و آزمایشگاه انتشار بسیاری از امراض همچون اسهال های آمیبی و باسیلی، تراخم، حصبه و شبه حصبه، وبا، سِل، جذام، طاعون و سیاه زخم به وسیله مگس امكان پذیر است. این حشره به وسیله پُرزهای چسبنده و مژك های فراوان بدن خود با نشستن بر روی مدفوع انسان و حیوان و بسیاری از كثافات و زباله ها میكروب های مختلف را از طریق تماس مستقیم بدن انسان و یا اغذیه مورد نیاز او به محیط زندگی وارد نموده و به طور مكانیكی باعث انتقال بیماری ها به موجود زنده دیگری می گردد.

    ساختن مستراح های بهداشتی در شهر و روستا و حفظ محیط زیست از پهن و دیگر فضولات فساد پذیر انسانی و حیوانی نیز از جمله عواملی است كه باعث جلوگیری از تولید و رشد لارو مگس خواهد شد. مواد زاید صنعتی اعم از فرآورده های گیاهی، میوه ها، فضولات كشتارگاه ها و غیره چه در شهرها و چه در مراكز تولید و مصرف می تواند محل پرورش لارو (كرمینه) مگس قرار گیرد. در صورتی كه روش دفع زباله به صورت تلنبار كردن در فضای آزاد باشد كرمینه مگس در داخل زباله كه از نشر حرارت، رطوبت و مواد غذایی مناسب ترین محیط به شمار می رود رشد و نمو كرده و پس از رسیدن زمان بلوغ به منازل و اماكن مجاور پرواز می نماید. قدرت پرواز مگس تا حدود 20 كیلومتر مشخص شده است.

     

    منبع: نوشته شده توسط مریم اسعدی

     

    آخرین مطالب ارسالی

    چند خط با خدا

    خدایا مگذار دعا كنم كه مرا از دشواری ها و خطر های زندگی مصون داری ، بلكه دعا كنم تا در رویارویی با آن ها بی باك و شجاع باشم . مگذار از تو بخواهم درد مرا تسكین دهی بلكه توان چیرگی بر آن را به من ببخشی .

    كلیه حقوق این وب سایت متعلق به نویسنده( محمد آچاك ) می باشد . با تشكر محمد آچاك .
    کتاب طلایی پیام نور